سلام به تک تک شما دوستای مهربونم.حال و احوالتون چطوره؟

اگر از حال و احوال من می پرسین می گم خوب خوبم البته مکه هم که برم یک تقویت روحیه هم می کنم

راستی 3 روز دیگه به مکمون بیشتر نمونده پروازمونم 10:30 شبه که تقریباً اگر خدا بخواد 2 می رسیم مدینه

بعدشم 2:30 می برنمون قبرستان بقیع ،بعدش مثل این که موقع نماز می شه که به جماعت تو مسجد النبی

*می خونیم(راستی می دونستین شرطه هاش مهر را ببینن شرک می دونن؟)خلاصه مهر نباید برای نماز همراه

*داشته باشیم بلکه باید رو جایی نماز بخونیم که سرمونو رو سنگ بزاریمو نماز را بخونیم!

از بس که این شرطه هاش احمقن واقعاً خیلی کارهای مسخره ای انجام می دن این یک نمونش بود که گفتم

نمونه دیگش اینه که توالت فرنگی ها رو رو به خانه کعبه ساختن(یعنی اینقدر آدم احمق!)

*حالا بگذریم بعد مکه کلی مطلب می نویسم تا متوجه بشین چجور بوده البته اگر بتونم به سبک دست نوشته

هام می نویسم تا بهتر و قشنگ تر باشه اما داشتم می گفتم نماز جماعت صبح را هم که خوندیم میارنمون هتل

*صبحانه می خوریم بعدشم می ریم تو اتاقمونو استراحت می کنیم و ظهرشم ناهار می خوریمو

*دیگه عصرش هم با کاروان می ریم گردش!

*همتونو دعا می کنم اگر بشه قول نمی دم ولی اگر بتونم دو رکعت نماز هم به نیت همه شماها می خونم!

*دعا کردن هم واستون سر جاشه حتماً همتونو دعا می کنم و به یادتونم هستم!

*حالا دیگه هر خوبی و بدی که دیدین حلالم کنین !راستی از تک تکتونم معذرت می خوام که این مدته به وبلاگاتون

نیومدم کلی کار داشتم که فکر کنم تقریباً 5 یا 6 روز نیومدم به کل اینترنت!الانم فقط 2 ساعت کارت دارم

*که مطمئناً با این 2 ساعت نمی شه به هیچ کدومتون سر زد ولی از همین جا از تک تکتون خداحافظی

*می کنمو به همتون می گم تا 17 روز دیگه خدانگهدار !ولی قبلش این نوشتهرا هم تو کتاب کلوخهای بلور

پیدا کردم و به نظرم قشنگ بود حالت مقدمه اول کتابی بود که برای مکه داشتم می خوندم!

*****ناز آغاز*****

سال ها عشوه کردی و بارها طعنه زدی*مدید ایام ناز فروختی و قدم در قدم بر درب خانه هایم کشاندی*

هستی ام را به تاراج بردی و رونق زندگانیم را گرفتی.

بارها شکایتت را به هر جا بردم و قلب سوخته ام را در میدان شهر به تماشای مردمان گذاشتم*آن دل

بی نظیرت لب های مرا به آتش سوزاند.

اینک به سوی کوی معطّرت میآیم اما از هم اینک همسفر منی *به کوی تو می آیم اما مدت هاست تو در کوی

منی*به سوی تو می آیم*اما تو همیشه در قلب منی*((کیف انساک ولم تزل ذاکری:چگونه فراموشت کنم که تو

همیشه در یاد منی))غلغله ی وجودم را نمی بینی؟پریشانیم را چه؟شیداییم*آشفتگی ام*اضطرارم*این ها همه

را نمی بینی؟خود می دانی که همه از توست...بی انصاف.

دیر ایامی است می اندیشیدم این سوزش درون *که مرا این چنین گداخته* بی شکیب ترین آتش عالم است

و این نصیبی از آتش توست*اما اینک که بوی کوی تو می آید*ای گرمای دل من !هستی من!تمام وجود من!

دل بی نصیبم اقرار می کند که آن جان سوزی*فلفلی بیش نبود*و اینک این جان سوزی ماه رویِ سیه خالِ

پرآشوب است که روح و قلب و جانم را سراسر به آتش کشانیده است.

دانه فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه

هر دو جان سوزند اما این کجا و آن کجا!

آتش افروخته ای ! مرا مترسان! مانند متهمی که این بار به پای اختیار و قلب طلب به سوی آتش جرم افروخته ی

خود می رود هم اینک به سوی آتش عظیمت می آیم.

دعای آخر من :خدایا همه اسرائیلی ها را نابود کن!خدایا همه دنیا را از جنگ و جدال پاک کن!(الهی آمین)

*ظهور آقامونو نزدیک کن!

********یا علی*******